Zoveel hoofden, zoveel zinnen. Of – iets moderner – zoveel mensen, zoveel meningen. Dat is ook het geval wanneer het gaat om de ideale werkruimte. Aan de ene kant wordt een levendige kantoortuin als broedplaats van productiviteit gezien. Aan de andere kant wordt diezelfde open werkomgeving afgedaan als contraproductief. In mijn beleving kan het moeilijk zo zijn dat beide overtuigingen kloppen. Maar wat de waarheid is? Daar zijn de geleerden het bepaald niet over eens.

Funest

Maandag 8 januari, Algemeen Dagblad: ‘De kantoortuin is funest voor de mentale gezondheid’. Zelfde krant, 17 dagen later: ‘Een stille kantoortuin? Dat is helemaal niet goed voor je’. In het eerste verhaal stelt psycholoog Ulrika Leons dat teveel prikkels in een werkomgeving het moeilijk maken om de focus te bewaren. Sterker nog; die zorgen volgens Leons zelfs voor stress die vervelende gevolgen heeft. “Wie in een kantoortuin werkt, verzuimt 60 procent meer”, aldus de gezondheidszorgpsycholoog annex mindfulnesstrainer. Eén van haar conclusies is dat stilte op de werkvloer de productiviteit bevordert.

De meerwaarde zit in de sociale controle.

In het tweede artikel komt werkplekinnovator Harold Coenders aan het woord. Hij heeft een totaal andere mening. “Als het stil is, zijn werknemers weliswaar minder gestrest, maar werken zonder verstoringen is juist niet goed voor de productiviteit”, zegt hij. In zijn optiek zorgen externe prikkels ervoor dat medewerkers zaken voor elkaar willen krijgen voordat ze (weer) door externe prikkels worden afgeleid. Tegelijk pleit hij voor een mogelijkheid om afgezonderd te kunnen werken. Volgens hem is de ideale oplossing een gezamenlijke stilteruimte. Als voorbeeld noemt hij een universiteitsbibliotheek, waar studenten samen in stilte leren. “De meerwaarde zit in de sociale controle. Iedereen is aan het leren, dus jij ook. Je gaat niet even wat anders doen, zoals thuis.”

Bewustwording

Hoewel beide deskundigen ogenschijnlijk lijnrecht tegenover elkaar staan, zien ze allebei een belangrijke rol weggelegd voor stilte. Leons wil stilte in de kantoortuin, Coenders wil een gezamenlijke stilteruimte als aanvulling daarop. Ook effectiviteitstrainer Marijke van Dusseldorp is daar een voorstander van. “Om als organisatie productief en innovatief te zijn, is het de kunst de juiste mix te creëren tussen contact en afzondering, tussen stil en niet stil. Hoe die mix eruitziet, hangt af van het type medewerkers en de aard van het werk”, zegt zij in ‘Stilte als innovatiekracht voor organisaties’. Ze vraagt om meer bewustwording van het verschil tussen introverte en extraverte medewerkers. “Organisaties hebben een taak de juiste mate van stilte te faciliteren.”

Saamhorigheid

Zelf heb ik de neiging om het met Marijke eens te zijn. Ik vind het vaak prettig om collega’s om me heen te hebben, liefst met een muziekje op de achtergrond. Ik houd van die dynamiek en vind het fijn om snel met elkaar te kunnen schakelen. Maar er zijn ook momenten dat ik extra geconcentreerd wil werken. Nu heb ik voldoende zelfdiscipline om thuis dingen gedaan te krijgen, maar dat bibliotheekidee spreekt me ook behoorlijk aan. Naar mijn idee heb je dan het beste van twee werelden. Contact met collega’s wanneer je wilt en ook in afzondering het gevoel dat je samen aan het werk bent. Goed voor de onderlinge saamhorigheid en goed voor de productiviteit. Ik ben voor.

Benieuwd naar de volledige artikelen? Lees dan De kantoortuin is funest voor de mentale gezondheid en ook Een stille kantoortuin? Dat is helemaal niet goed voor je. De bijdrage van Marijke van Dusseldorp vind je hier, inclusief (aan het eind) een link naar een uitgebreide versie.

Arwen Durieux

"Kennis is macht. Kennis delen is kracht."

x

JOBS 13

JOBS 13